Veel mensen slikken hoge doseringen vitamine D om hun immuunsysteem te versterken, maar merken geen verbetering. Volgens Yvonne van Stigt, hoofddocent klinische psycho-neuro-immunologie aan het OPFG, kan dit komen door verborgen intracellulaire infecties.

vitamine D
Virussen zoals Epstein-Barr en coronavirus, en ook bacteriën zoals Borrelia, zijn in staat om de vitamine D-receptor in de cel te blokkeren. “Hierdoor kan vitamine D zijn werk niet doen, namelijk het activeren van het intracellulaire afweersysteem,” legt Yvonne uit. Het lichaam zit dan met de handen op de rug en kan de indringers niet op de gebruikelijke manier opruimen.

De ‘handgranaat’ in je cel en de rol van B12

Wanneer de normale afweerroute geblokkeerd is, schakelt het lichaam over op een noodplan. De mitochondriën (de energiecentrales) gaan grote hoeveelheden vrije radicalen produceren om de pathogenen te doden. Yvonne vergelijkt dit met het gooien van een handgranaat in de cel: “Het ruimt de indringers op, maar veroorzaakt ook ‘collateral damage’ aan de mitochondriën zelf.” Dit proces leidt tot extreme vermoeidheid. Hier speelt vitamine B12, specifiek in de vorm van hydroxycobalamine, een cruciale rol. Deze vorm van B12 kan de vorming van deze schadelijke vrije radicalen (zoals peroxynitriet) voorkomen of neutraliseren. Mensen die dagelijks B12 moeten spuiten om zich fit te voelen, verbruiken de vitamine waarschijnlijk om deze celschade te beperken, in plaats van dat er sprake is van een opnameprobleem.

De paradox: bescherming van het virus?

Er zit echter een keerzijde aan dit verhaal. Door de vrije radicalen te neutraliseren met B12, bescherm je niet alleen je mitochondriën, maar mogelijk ook de virussen en bacteriën tegen de aanval van je eigen immuunsysteem. “Je blust de brand, maar de brandstichters blijven zitten,” waarschuwt Yvonne. De oplossing ligt daarom niet alleen in supplementen, maar in het actief verwijderen van de pathogenen. Dit kan via specifieke antibiotica (zoals azitromycine voor bacteriën), antivirale middelen, of gespecialiseerde bioresonantietherapie (bijvoorbeeld met apparaten zoals Spooky2 of Bicom).

Bindmiddelen en geduld: een meerjarenproject

Bij het afdoen van pathogenen komen er toxinen vrij die het lichaam weer moet opruimen. Yvonne adviseert het gebruik van bindmiddelen (binders) zoals bentoniet, zeoliet en eventueel noriet, om deze gifstoffen te vangen voordat ze het immuunsysteem opnieuw activeren en klachten veroorzaken.

Basiszaken zoals slaap, voeding en stressreductie blijven fundamenteel. Voor mensen met een lange ziektegeschiedenis is herstel vaak een traject van meerdere jaren. “Het is een zoektocht naar balans,” besluit Yvonne. “Wees voorzichtig, bouw langzaam op en luister naar je lichaam.”